W Polsce pierwsza wzmianka o istnieniu cechu krawców pochodzi z Warszawy z 1282 r., gdzie istniał podział na krawców płóciennych czyli szyjących dla mężczyzn i jedwabnych szyjących dla kobiet. Pod wpływem panujących krawiectwo podzieliło się na klasztorne, dworskie, folwarczne, miejskie i wiejskie. Krawiectwo wiejskie było rzemiosłem powszechnym. Prawie w każdej rodzinie jedna osoba trudniła się szyciem. Wszystkie prace krawieckie były wykonywane ręcznie za pomocą igły. Maszyny do szycia pojawiły się w warsztatach krawieckich w dopiero w ostatnich latach XIX stulecia. Na początku XX wieku powstało krawiectwo objazdowe, które przyczyniło się do stopniowego zanikania krawiectwa rodzinnego.  Krawiectwo objazdowe cieszyło się dużym powodzeniem i przetrwało prawie do 1939 roku. Dzisiaj ten zawód  został niemalże wyparty przez masową produkcję odzieży. Zakład krawiecki to już rzadkośc w naszych miastach ale zapotrzebowanie na usługi nadal jest bo  zawsze trzeba cos przeprawic, przeszyć a nawet uszyć cos indywidualnego wyrónającego nas z monotonii masówki.

1) Jurewicz Marek i Łucja

Wydminy , Plac Grunwaldzki 37